Wednesday, April 17, 2019

მშობლიურო ჩემო მიწავ, 
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ, 
რომ დავიცავ შენს სიმაღლეს, 
შენს მშვენიერ ჩანგს დავიცავ!
ავტორი: გალაკტიონ ტაბიძე
გახსოვთ ალბათ ეს ძვირფასი ლექსი, რამდენიმე ვიდეო შემომხვდა ინტერნეტ სივრცეში ე სადაც ტურისტები აღფრთოვანებულები საუბრობდნენ  საქართველოს და ქართველების უნიკალურობისა და სასწაული სიყვარულით სტუმარ მოყვარეობისა და სუფრის მადლი, სტუმარი  ღვისაგან მოსულია და სიყვარული უფლისადმი სტუმრის სიტყავრულით დახვედრაშია, მომინდა დამეწრეა მე ბედნიერი და თან ამაყი ვარ ამ ქვეყნის შვილი ვარ დაა ი რა მოხდა:
დავიწყე წერა....
მე ვხოვრობ ყველაზე მდიდარ და ბედნიერ ქვეყანაში, სადაც სიყვარულია, სიყვარული მოჭარბებული დოზებითაც კი, სანამ წინადადება დავასრულე გონებამ დამაწია საწინააღმდეგო ფიქრები ჩემს სამშობლოზე, ჩაიცინა შენ იმ ქვეყნის შვილი არ ხარ სადაც მთავრობა არ ზრუნავს ხალხზე, ეს ის მდიდარი ქვეყანაა სადაც სოციალურ დაუცველთა ბაზა არსებობს, შენ იმ ქვეყნის შვილი არ ხარ სადაც ექიმი კლავს პაციენტს, და აფთიაქში წამალი კლავს მომავალ თაობას, სადაც ინფექციური დაავადებებით აშინებენ და აფეთებენ ადამიანებს... შენ იმ ქვეყნის შვილი არ ხარ სადაც ამდენი იმედგაცრულებული ადამიანი ცხოვრობს?!....
მე კი ჯიუტად ვაგრძელებ .... მე ვცხოვრობ  ღვთითკურთხეულ მიწაზე, სადაც ბუნებრივი რესურსების გასაოცარი მრავალფეროვნებაა... აქაც წამომეწია მამტკიცებელი წინადადებები "ჩემს ტურფა" საქართველოზე რამდენიმე წლის წინ ბორჯობის ტყე დაიწვა, განადგურდა, ფაროსანამ გადაჭამა საქართველო, მიწები იყიდება, ხეები ნატვრის ხეებს გვანან პოლიეთილენის პარკებით მორთული, ადამიანები რომელსაც შეუძლიათ მანქანის ფანჯრებიდან გააფრიალონ ნარჩენები, და თან კარგად შეუკურთხონ ცხოვრებას, რომელიც თავინთმა ქვეყანამ არგუნა და   რომლებიც მერე ჩვენს ღვთისკურთხეულ მიწაწყალს ეფინება....
მე კი ვამბობ....  მე ვცხოვრობ სასწაულ  ქვეყანაში, სადაც ყველას უჭირს მაგრამ ყველას შეუძლია სტუმარს უსასრულო სიყვარული აჩუქოს, რადგან მას ღვთის საჩუქრად თვლის და არ თვლის ამ მიწა წყალს ღვთის საჩუქრად, ეს სასწაულია... თუ გაუცნობიერებლად საკუთარი თავის და ქვეყნის მიღება...
მე კიდევ ჯიუტატ ვიმეორებ...  მე ვცხოვრობ ტურფა ქვეყანაში, იმიტომ რომ მე ის მიყვარს და ვცდილობ არ დავანაგვიანო და შევიგრძნო მისი სიყვარული ბოლომდე, ეს არის ჩემი დამოკიდებულება, როგორც ერთ-ერთი ამ ქვეყნის შვილისა, მრავალშვილიანი შვილისა, ზოგ შვილი აღმერთებს თავის მშობელს და ზრუნავს მასზე, მადლიერებით და სიყვარულით უყურებს მას,  ზოგიც უმადურია  კიდევ რატომ იმაზე მეტი არ გაუკეთა არაფრად აგდებს იმას რაც მანამდე ყველაფერი გაიღო მისი აღზრდისა და ცხოვრებისთვის, მხოლოდ მშობლის ბრალეულობაა რომ ის ასე იდეალურად კარგად ვერ ცხოვრობს.
 ეს არის ჩვენი დამოკიდებულებები და მეტი სხვა არაფერი, დამოკიდებულება ყველაფრისადმი მათ შორის სამშობლოსადმი, ცხოვრებისადმი, როგორც უყურებთ, როგორც ვაფასებთ რაც გვაბადია, მჯერა რომ ბედნიერი ვარ ამ ქვეყანაში, ტურფა საქართველოში, მდიდარი ვარ ჩემს ქვეყანაში და მე ვაფასებ ამ სიმდიდრეს ის რაც მე მაბადია ღვთის წყალობით... "სადაც ვშობლივარ გავზრდილვარ სად მისროლია ისარი..."- აი რა მაბედნიერებს და მეამაყება....
მშობლიურო ჩემო მიწავ, 
შენს საყვარელ სახელს ვფიცავ, 
რომ დავიცავ შენს სიმაღლეს, 
შენს მშვენიერ ჩანგს დავიცავ!
დიახ, დავიცავ,  დავიცავ ჩემს გულს სიყვარულში, რომელიც ჩემა მშობელმა და ჩემმა ტურფა საქართველომ ააგიზგიზა....

Monday, April 8, 2019

Sunday, April 7, 2019

"საითაც გავიქეცი, იქით წავიქეცი", როდის შექმენი ასეთი უიღბლო ცხოვრება, კი ეს ქართული ანდაზაა ძალიან შინაურულად ჟღესრს ყურში.... ალბათ ბევრჯერაც გაქცეულხარ და იქითაც წაქცეულხარ...
- კი მაგრამ, რატომ ქმნი ასეთ ცხოვრებას ალბათ გიფიქრია, ისიც გითქვია რა უიღბლო ვარ, ჩემი ბედი ასეთი ყოფილაო.... ბევრჯერ ყოფილა ასე, წინააღმდე შემთხვევაში დახურავდი ამ პოსტს და სადმე გასართობ გვერდზე გადახვიდოდი..... მაგრამ მოიცადე!!! გააგრძელე კითხვა, ბევრ რამეს შეიტყობ შენს შესახებ....
ერთი წამით დაფიქრდი  გაიხსენე, აი მაშინ სულ პატარა, რომ იყავი, ჯერ კიდევ ცხოვრების ეკალბარდებს რომ არ დაუკაწრიხარ და არ აუტირებიხარ ტკივილებს, აი მაშინ, როგორი გულწრფელი იყავი, როგორ ოცნებობდი ფერად ფანქრებზე ან იქნებ ზღვაზე გინდოდა წასვლა, ან იქნებ ახალი ლამაზი ყვავილებიანი კაბა... გაიხსენე მე კი .... მე კი დაგელოდები ....
ახალა კი ისიც გაიხსენე, როგორ აგისრულდა მაშინ ყველაფერი - კაბა, ზღვაზე წასვლაც,  ფერადი ფანქრები, გაიხსენე მაშინ როგორი კმაყოფილი და ბედნიერი იყავი...
გაიხსენე? ... შეიგრძენი მაშინდელი ბედნიერება?.... მაგრამ...ალბათ უკვე გადაავლე წარსულს თვალი და მიადექი იმ მომენტს, იმ ასაკს როცა შენ ასეთი გულწრფელი აღარ იყავი, იმედგაცრუების წყენები თაბრუს გახვევდა.... ახლა კი აღმოაჩინე მაშინ ბავშვობაში სურვილების ასრულების ვირტუოზი იყავი.... კი კი... ეს შენ იყავი რომელიც ქმნიდა შენთვის ოცნების ცხოვრებას... და ეს ახსოვს შენს გონებას, მან კიდევ იცის როგორ შექმნას ახალი და საოცნებო... ეს ყველა ჩვენთაგანშია, აღმოაჩენ, რომ შენ კიდევ გაქვს შანსი შექმნა შენი საუკეთესო ცხოვრება ,საუკეთესო ფერებში, გახდე შენი ცხოვრების ლეონარდო, პიკასო.... ადამიანი შექმნა უფალმა ხატატ თვისად... ქმნა ეს ადამიანის ბუნებაა...
ჩვენ ყოველდღე, ყოველ ცისმარე დღეს ვქმნით ჩვენს მომავალს, ჩვენივე ფიქრებით, ჩვენივე ჩვევებით, ჩვენივე საქციელით და წარმოდგენებით სამყაროზე.... ფაქტია და ცხადზე ცხადია  ძველმა  ჩვევებმა ვერ მოიტანა ახალი ცხოვრება, მოდი გადმოდგი ნაბიჯი, დაიწყე დღესვე... აი ამ წამს უარი თქვი და გადაყარე ყველაფერი ძველი, როგორც ძველი ტანსაცმელი და დაიწყე ახალი ცხოვრების შექმნა....

სიყვარულით დონარი

Tuesday, March 26, 2019


ებრაელი ხალხის სიბრძნე არავის უკვირს და კიდევ ერთი სასწაული პასუხი, რომელიც პასუხს გაძლევს მატერიაში, მოსვლის მიზეზზე გპასუხობს და “ხშირად სასწაული ისეთი პატარაა, რომ ადამიანები მას უბარლოდ ვერ ამჩენევენ…
აღმოჩნდა, რომ შეკითხვაზე: „რას აკეთბ?“ ან „რას საქმიანობ?“ შეიძლება უპასუხო: „ოსიმ ხაიმ“ – „ცხოვრებით ვტკბები“.’


ეს ამბავი შეჯიბრებაში გათანგულს გაგაჩერებს და პატარა თეთრი ბოცვერის სიფაფუკეს ხელში გაგრძნობინებს, მიხვდები რბოლის უაზრობას, იმას რომ უკვე გაქვს ყველაფერი და ისევ დეფიციტის შესავსებად კიდევ სადღაც გარბიხარ.... ცხოვრებით ტკბობის მომენტი გამოგრჩა და დარჩი მართლაც და ღარიბი ამ ტკბობით შეძენილი სიმდიდრის გარეშე...
მაშინ გიჩნდება კითხვა - მაშ სხვა რაღაა სიმდიდრე თუ არა ამ მომენტით ტკბობა, ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ხარ, ჯერ კიდევ ცოხოცხალი ხარ, ჯერ კიდევ სხეულში ხარ და შეგიძლია შეიგრძნო და დატკბე ცხოვრებით...
არსებოს სამი ხაფანგი, რომლებიც გვპარავენ სიხარულს და ბედნიერებას: სინანული წასულის გამო, შფოთვა მომავალზე და უმადურობა აწმყოთი... "Osim Chaim" ....

გამოყენებული მასალა

Tuesday, March 19, 2019

რასაც აკეთებთ დღეს ის არის თქვენი მომავალი?! - ნათელი მომავალი, სურათის ნაწილი, რასაც არ აკეთებთ დღეს  თქვენ "თქვენს ნათელა მომავალის" პეიზაჟს დააკლდება, სწორედ   ის შტრიხი, რომელიც ვერ შეკრავს  საერთო სურათს, დაუკვირდით რას აკეთებთ ყოველდღიურად არის კი ის თქვენი "ნათელი, ბედნიერი მომავალი" სურათის ერთ-ერთი პაზლი...
ბედნიერება წვრილმანებისგან შედგება.... იმ პატარა პაზლებისგან, რომელსაც ჩვენ ყოველდღიურად ვქმნით ჩვენივე გონებით, ჩვენივე ხელებით... ჩვენ თავად ქმნით ჩვენს ცხოვრებას....
ისე შექმენი რომ თავად იამაყო ამ შედევრით, არა ისე შენვე შექმნილი წარუმატებელი ცხოვრების გამო მთელი სამყარო საბრალდები სკამზე დასვა....
გაუფრთხილდეთ ჩვენს მომავალს და ჩვენს ახლობლებს დღევანდელი შექმნილი წრვილმანი მაგრამ მნიშვნელოვანი პაზლით...


სიყვარულით დონარი
თბილისი,
 2019 წლის 16 მარტი, დილის 10 საათი

Friday, March 15, 2019


რამდენი ადამიანისთვის გვითქვამს ეს სიტყვები - მადლობა სიყვარულისთვის... და საკუთარი თავისთვის  თუ გითქვამს - ალბათ არა....




შეიყვარეთ საკუთარი თავი, რომელშიც დევს უფლის ღვთაებრივი ბუნება, რადგან თქვენგან წამოსული ემოცია და განწყობა კვებავს თქვენივე ოჯახს, ახლობლებს, თქვენს გარემოცვას...

არ დაიწყო ეხლა ქართველებმა სხვანაირი სიყვარული ვიცით, ყველაზე გადაყოლილები ვართ შვილებზე, ოჯახებზე...  სხვათაშორის ქართული ანდაზა გვასწავლის - "ჯერ თავო და თავოო მერე ცოლო და შვილოო..."
ნუ იქნები ასეთი კრიტიკული და სასტიკი საკუთარი თავის მიმართ, შეიყვარე საკუთარი თავი ის ყოველთვის გელოდება როდის აუხსნი მას სიყვარულს... ნუ დატოვებ შენს თავს უსიყვარულობის ჯუნგლებში... მიეცი მას ბედნიერებისა და სიყვარულის შანსი და ის აუცილებლად გაგაოცებთ სასიყვარულო მოულოდნელობით, აგატირებ ბედნიერების ცრემლებით...

სიყვარულით დონარი


Monday, October 22, 2018



მდიდარი და ღარიბი ადამიანების ურთიერთობები ყოველთვის აქტუალური იყო და დღესაც რჩება...
მაშ ასე ჩემი მოსაზრება...
ილია ჭავჭავაძის "ოთარაანთ ქვრივი" გამახსენდა ხიდჩატეხილობის საკითხთან დაკავშირებით, ყველას გემახსოვრებათ  ამ ნაწარმოებში გაჟღერებული თემა...
ახალა მკითხავთ ეს რა კავშირშია ეს მოთხრობა ფულის ნაკადთთან, მაგრამ მინდა ამ პრობლემას სხვა კუთხით შევხედოთ ....
როდესაც შემოგთავაზეთ, წასულიყავით ძვირადღირებულ ადგილებში... თქვენი შედეგებით და ჩემი გამოცდილებით ერთადერთი აზრი მომივიდა - ეს ხომ "ხიდჩატეხილობაა"- ჩვენ გვეშინია ერთმანეთის - მდიდარს ღარიბის, ღარიბს ეშინია მდიდარი რას იტყვის მასზე... მდიდარს ეშინია ღარიბი ადამიანის აგრესიის, მიუღებლობის, ყველაზე მშვიდობიანი ეს არის " მშვიდობის ხიდის გადება" - მეც ხომ შენნაირი ადამიანი ვარ მეც მაქვს ამის უფლება...
ხიდჩატეხილობის პრობლემა, მაშინ როდესაც ილია ჭავჭავაძემ ხმამაღლა ამხილა, მაშინდელი "მაღალი კლასის საზოგადოება", დღევანდელთან შედარებით ადვილად დაძლევად მესახება, მაშინდელი სოციალური კიბე გაცილებით რთული თემა იყო ვიდრე ახლა, ახლა შეგვიძლია ჩვენს თავზე ვიმუშაოთ განვთავისუფლდეთ იმ შემზღუდველი აზრებისგან რომლებიც ქმნიან ხიდჩატეხილობას...
ყველას აქვს იმის შანსი რომ თავისი ოცნებები აისრულოს, ასე რომ არ ყოფილიყო მაშინ მამა ღმერთი ჩვილ ისესოს მდიდარ პალატებში მოავლინებდა და არა ბაგაში, ღარიბულ ადგილში... ვფიქრობ რომ ეს იყო აშკარა ჩატეხილი ხიდის გამთელების იდეა... ჩვენ ვართ უფლის ქმნილებები, რომლებიც თავისუფლებისთვის -  ჩვენი თავის ფლობისთვის უნდა ვისწრაფოდეთ...
შიმონ პერესის სიტყვებს მოვიხსენიებ - "ჩვენ აღმოვაჩინეთ ყველაზე დიდი სიმდიდრე და ეს სიმდიდრე ადამიანია" - ადამიანი ქმნის სიმდიდრეს და არა სიმდიდრე ადამიანს...
რატომ არ გვაქვს საკმარისი ფული ნიშნავს, რომ არ ვაძლევთ ჩვენს თავს იმის უფლებას რათა ჩვენს ცხოვრებაში მატერიალური სიმდირე - ფული მოვიდეს... ჩვენ თავადვე ვბლოკავთ ამ ნაკადს ხიდჩატეხილობის ეგიდით, ერთმანეთის უნდობლობით...ზედმეტი პასუხისმგებლობების და ვალში არ ჩაგდების დაცულობით.
ფინანსურად უზრუნველყოფილი ადამიანი ნიშნავს იმას რომ მან მატერიალურად შეძლო უზრუნველყო საკუთარი თავი, .. მას გააჩნია გამოცდილება ამ საკითხში... ხიდი კი არ უნდა ჩავტეხოთ და გვერდზე გაუდგეთ ერთმანეთს, ერთმანეთი გვძულდეს და არ ვიღებდეთ ერთმანეთს სიყვარულით არამედ დაუკვირდეთ მის აზროვნებას, მის ქცევას, მის უნარებს, მის დამოკიდებულებას ფულისადმი და მიხვდებით აუცილებლად მიხვდებით, რომ შიში არის ის ბლოკი რაც გვაშორებს მატერიალურ უზრუნველყოფასჩვენ ადამიანები ერთნაირი უფლებებით დავიბადეთ და ყველას გვაქვს მატერიალური უზრუნველყოფის უფლება, ვინაიდან მატერიაში ვართ და ჩვენი წილი და საკმარი ყველაფერია დედამიწაზე... მინდა რომ ამ აზრით მოვიხსნათ უფულობის ბლოკი
 - დიახ მეც შემიძლია მქონდეს და ამაში არაფერია გასაკვირი და მიუღწეველი...

Wednesday, December 6, 2017

სიჩუმე... პაუზა... სექსის შემდეგ...
ენერგიის გაცვლის პიკი.... შემდეგ დგება პაუზა...
სიჩუმე... ოქროს პაუზა...
თვალებს ახელ მშვიდად, ინტერესით, რა ხდება ამ სიჩუმეში? როგორია ახალი რეალობა?, სამყარო ვულკანური ფრქვევის შემდეგ - ეს სასწაული განცდაა...,
ფრთხილად, მშვიდად, ახელ თვალს და პირველი შენი სამყარო, შენი საყვარელი ადამიანის თვალებია, რომელიც ისევ გიმზერს და ეს ორი სამყაროს შეხვედრა... ისევ განახლებული პაემანი....  განახლებული ენერგიით, თითქოს ახლად დაბადებული და ახალ შეცნობილი სამყაროთი, როგორი მშვიდი და აუღელვებელია ახლად დაბადებული სამყარო...და ენერგია, რომელიც იწყებს დინებას დილის მზის სხივებთან ერთად, მშვიდი როგორც სიყვარულის მელოდია შერწყმული ახალ ენერგიასთნ... სიცოცხლის ენერგიასთან...
ყველა ამ ქვეყნად დაბადებული სიყარულის საძებნელად მიემგაზავრება ხოლმე ცხოვრების ბილიკებზე, ყველგან ვეძებთ, ვეძებთ კუთხე-კუნჭულებში, გზადაგზა ვპოულობთ სიყვარულის ელფერებით, მაგრამ მეორე კუნჭულში ახალი გაიელვებს ხოლმე ოქროს ელვარებით, ახლა ის გვგონია ნამდვილი ჭეშმარიტი, და ასე...  

რაც ბრწყინევს ყველა ოქრო არ არის... 😉

ნუ იცხოვრებ ყველას მიერ განვლილი ცხოვრებით - ტრადიციული, სტანდარტული, დაწერე შენი წარმატების ისტორია, როგორ გაუმკლავდი და მოკვეთე თავი წარუმატებლობის გველეშაპს, იმ ბრძოლაში მარტო იყავი და შენ შეძელი მისი დამარცხება, ნუ გეშინია შენ ქმნი, შენ ხარ შენი ცხოვრების რეჟისორი, სცენარის ავტორიც და მსახიობიც, შექმნი უნიკალუირი ცხოვრება, ისეთ რომ გარეშემომყოფებს არ მოუნდეთ პულტით პაუზის ღილაკზე თითის დაჭერა  და არც სხვისი ცხოვრების  გადართვის სურვილი, შექმნი შენი უნიკალური წარმატებული, მწვერვალების დასაპყრობი ზეცაში ასაფრენი ისტორია...
მე კი მჯერა შენ ამას შეძლებ, შენ უბრალოდ ამას იმსახურებ...
ცხოვრება ის არის რასაც ემოცია ახლავს, რომელიც ცხოვრების ბოლომდე გაგყვებად, როდესაც დაჯდები და თვალს გადაავლებ შენს ცხოვრებას ნუ იტყვი, რომ არაფერი არ მახსოვს სიბერის ბრალია, სკლეროზი მაქვს, იმიტომ  რომ სკლეროზიანებსაც კი მხოლოდ ის ახსოვთ რაც  ღრმად ემოციის ჩაიწერა მათ გონებაში. სკლეროზის წამალიც კი ეს ყოფილა იცხოვრე პოზიტიურად, დადებითად, ფერადად და შთამბეჭდავად, რომ შენი გონება მუდამ სავსე იყოს ბედნიერების ფერადი წუთების მოგონებებით, თითქოს სავსე ხურჯინი, რომ ამოალაგებ და აღარ სრულდება ნუგბარი, აკეთე ის რამაც შეიძლება ბედნიერებისა და სიხარულის ემოცია უნდა გამოიწვიოს და თქვენ აღარასოდეს შეგეშინდებათ სკლეროზის, რუტინული ცხოვრების.
მოგონებებში აღრ გამოჩნდება მკაცრი მასწავლებელი, რომელიც გეტყოდათ კოსმონავტებმა კოსმოსი დაიპყრეს და შენ დედამიწის დაპყრობა ვერ მოგიხერხებიაო, რომ არ დაგზარებოდა ახლა სხვანაირი ცხოვრება გექნებოდაო, ნუ დაუტოვებთ თქვენს თავს ასეთი ცხოვრების შანსს...
გიყვარდეთ თქვენი თავი ისე, რომ სავარძელში ჩამჯდარს მხოლოდ ბედნიერების ღიმილი გიპყრობდეთ, თითქოს ბედნიერ და საინტერესო ფილმს უყურებდეთ, რომელიც რამდენჯერაც არ უნდა გადაახვიოთ არასოდეს მოგბეზრდეთ მისი ყურება, ფილმის ბოლოში სუბტიტრებით მადლობას უხდიდეთ ამ ფილმში მონაწილეობისთვის პირველ და მთავარ როლში  საკუთარ თავს, ყველა იმ ადამიანს ვინც წვლილი შეიტანა ასეთი ფილმის შექმნაში, მხოლოდ განსაკუთრებული მადლობა საკუთარ თავს, რომელმაც შექმნა ეს ფილმი , რომელსაც თამამად შეუძლია ყველა კინოფესტივალზე მთავარი ჯილდო მოიპოვოს, იყავი თქვენი ფილმის შემოქმედი, საკუთარი თავის ერთგული, რომელსაც, შეუძლია  მსოფლიოს მაგალითი მისცეს უკეთესი ცხოვრებისთვის.

სიყვარულით დონარი სამადაშვილი 

Monday, November 27, 2017

მინდა  დავიწყო შიმონ პერესის სიტყვებით „...და ჩვენ მოვიფიქრეთ: ბუნების ყველაზე დიდი სიმდიდრეეს არის ადამიანი. ადამიანები ამდიდრებენ მიწას და არა მიწა ადამიანებს.
ეს ორი პრობლემა, რომელიც ერთი ერთმანეთთან  მჭიდროდ არის გადაჯაჭვული, ისეთი მქრალი ხაზებით არის დაკავშირებული, ვერ ხედავ საიდან იწყება და ან/და საით მიედინება ეს ორი პრობლემა განიხილება ერთიანობაში, და მართლიც არის, უბრალოდ უნდა გავმიჯნოთ საიდან მოვიდა დეპრესია, საიდან მოვიდა ჩვენს ცხოვრებაში ფულადი სახსრების დეფიციტი, ამის მიზეზი შეიძლება უამრავი იყოს, იმიტომ რომ ჩვენ ყველანი ინდივიდები ვართ მაგრამ რაც ამ პრობლემას წითელი ხაზივით გასდევს ეს არის ის, რომ ჩვენ არ ვაფასებთ ჩვენს თავს, ჩვენს შესაძლებლობებს, ჩვენი აღზრდა... ჩვენ ვართ მსხვერპლთა მსხვერპლები და ეს არა არის მარტივად ნათქვამი, მშობლებს ყოველთვის სურთ საუკეთესო შვლებისთვის და ის რაც ჩვენ მიგვაჩნია სწორად ჩვენი მშობლების აღზრდიდან გამომდინარე, ჩვენც ასე ვმოძღვრავთ ჩვენს შვილებს და  გადადის  თაობიდან თაობაზე...




ჩვენ გვეუბნებოდნენ, რომ საკუთრი თავის შეყვარება ეს არის ეგოიზმი არადა სწორედ საკუთარი თავის აღიარება, ჩვენი ნიჭების ის რაც უფალმა საჩუქრად გვიბოძა, ეს ნიჭი რეალიზებული ყოფილიყო ჩვენს მიერ, ჩვენ ცხოვრებისეულ ორომტრლიალში გვერდზე გადავდეთ და ამ აურზაურში ჩავერთვეთ... ერთი წუთით დავფიქრდეთ და საკუთათ თავს ვკითხოთ მუდიმივი არაფერია ერთ დღეს წარვდგებით უფლის წინაშე და ის აუცილებლად დაგვისვავს ასეთ  შეკითხვას „ - მე რომ სიმდიდრე ნიჭი გიბოძე რა უყავი სად წაიღე, როგორ გაამრავლეო...“ გვაქვს კი პასუხი ამ შეკითხვაზე, ალბათ არა რადგან ისეთ აურზაურში ვართ ჩართული, რომ ჩვენ საერთოდ არ გვახსოვს საკუთარი თავი, ის ნიჭები და შესაძლებლობები რაც გაგვაჩნია, მხოლოდ ცხოვრებისეულ შაბლონებს მივსდევთ ასე მაგალითად: ... ეს რა ქვეყანაში ვცხოვრობთ... მთავრობის ბრალია..., ეხ პატრონი რომ მყავდეს..., მდიდარი მშობლები.., მდიდარი ქმარი... კიდევ უამრავი, შაბლონებით გვაქვს მოცემული... ერთი წუთით გაჩერდი და საკუთარ თავს ჰკითხე „- კი მაგრამ ეს სულ ეს ხართ...?  ჰკითხეთ თქვენს თავს რა დააკელით მას? ზუსტად ის რაც საკუთარ თავს დააკელით, ზრუნვა, პასუხისმგებლობა, უკეთესი ცხოვრება, იმას ითხოვთ სხვებისგან, სწორედაც, რომ პირველ რიგში ქართული ბრძნული ანდაზაა „ჯერ თავო თავოო მერე ცოლო და შვილოო“ ჯერ საკუთარი თავი ისე შეიყვარე, რომ თავადვე გახდე ბედნიერი, ცარიელი ჭიქიდან წყალს ვერ დალევ, ჯერ შენი თავი უნდაა აავსო სიხარულით, ენერგიით, სიცოცხლის სიყვარულით და რასაცა გასცემ შენია რაც არა დაკარგულია ხომ გაგიგიათ, გაცემული საკუთარი თავისათვის უკანვე გიბრუნდებათ,  სამყარო ნეიტრალურლია მას არ სჭირდება ჩვენი ემოციები ის ყოველთვის წონასწორობაშია, ჩვენივე გაშვებულ ემოციას, საქმეს, სიკეთეს უკანვე გვიბრუნებს ხშირ შემხვევაში გამრავლებული სახით.
ახალ ისმევა შეკითხვა როგორ გამოვიდეთ დეპრესიიდან?... დეილ კარნების სიტყვებს მოვიშველიებ „არცერთი ჩვევა ისე არ აუმჯობებსებს განწყობას, როგორც ყოველთვის უკეთესის მოლოდინი, რწმენა იმისა, რომ ყველაფერი კარგად იქნება, რომ ჩვენ წარმატებას მივაღწევთ, მიუხედავად ნებისმიერი მოვლენისა ან მათი არარსებობისა, ბედნიერები ვიქნებით...
რწმენა უფლისა, ლოცვა, მეტი ურთიერთობა ბუნებასთან, თქვენ რადგან დეპრესიაში ხართ ცხადია ჯანმრთელობის პრობლემებიც გაქვთ, ამიტომ მეტი ისეირნეთ ბუნებაში და ილოცეთ უფლის ხელი და მადლი ყველგანააა.
რაც შეეხება უფულობას, ფულის ხსენებაზე ხშირად ფულის კუპიორები მოგვდის გონებაში, რა არის სიმდიდრე, სიმდიდრესთანაც ფული ასოცირდება, კი მაგრამ როგორ ვიშოვოთ ეს ფული, რომ კიდევ მეტი კომფორტი გვქონდეს ვიდრე ეს დღეს გვაქვს...
აღიარეთ რამდენი სინდიდრე გაგაჩნიათ რასაც მსოფლიოს მილიონიც რომ გქონდეთ  ვერ იყიდის ადამიანი, აღიარეთ რამდენი სიმდიდრის პატრონი ხართ... გაიხსენეთ რამდენ გამარჯვებისთვის მიგიღწევიანთ რასაც ფულით ვერ იყიდდით, გაიხსენეთ  როგორი მდიდარი ხართ... ნუ თვლით რომ ფულის კუპიურა არის თქვენი ცხოვრების გზამკვლევი...
დაისახეთ მიზანი...
მიზანს წარმოადგენს ის რაც ადამიანს სჭირდება ცხოვრებისგან, სამყაროს უხარია, ბედნიერია, ის მზად არის თქვენი სურვილები შეასრულოს, როდესაც მიზანი ფულია და თვლით, რომ მიზნის მიღწევა მხოლოდ ერთი ტომარა ფულის მეშვეობით მიიღწევა შეცვალეთ მიზანი, რადგან ფულის მარათონში ყველა დამარცხებული გამოდის. ასეთ შემთხვევაში თქვენ ფიქრობთ ფულზე და არა მიზანზე, საბოლოოდ აღარც ფულია  და არც მიზანია მიღწეული, მიზნის მაგივრად აზრობრივ ენერგიით ავსებთ მიზნის ხელოვნურად შეცვლელ ფულზე... სამყარო ვერ გებულობს საბოლოოდ თქვენ რა გსურდათ თქვენ შეცვალეთ მიზანი...
ახლა წარმოიდგინეთ, მიბრძანდით რესტორანში და ოფიციანტი შემოგეგებათ, რას მიირთმევთ და აძლევთ შეკვეთას, სამზარეულოში დაიწყეს თქვენი შეკვეთის მომზადება, თქვენ ამ დროს ცვლით შეკვეთას, ცხადია შეჩერდება თქვენი პირველი შეკვეთის მომზადება და დაიწყება შემდეგი შეკვეთის მომზადება, თქვენ ისევ ცვლით შეკვეთას ბუნებრივია საერთოთ შეჩერდება თქვენგან შეკვეთების მიღება იმ მარტივი მიზეზის გამო, რომ თქვენ აუცილებლად უნდა ჩამოყალიბდეთ რა გსურთ ჩაი თუ ყავა... ამიტომ ჩამოყალიბდით რა გსურთ და ისე მიეცით სამყაროს შეკვეთა, რომ მან შეასრულოს სანუკვარი სურვილი...
მუდმივი ფიქრი ფულის დეფიციტზე, გვაძლევს მხოლოდ ერთ საფუძვლიან შედეგს, იმას რასაც ფიქრით და ჩვენი ენერგიით მუდმივად ვკვებავთ ის მრავლდება, უფულობას თუ კვებავთ თქვენივე ფიქრებით, შესაბამისად ელოდეთ უფრო მეტ დეფიციტს რადგან თქვენვე გაამრავლეთ უფულობა თქვენს ცხოვრბებაში, ახალ კი ხვდებით თქვენს ფიქრებს რა ძალა აქვს, ახლა ეს ძალა თქვენივე სასარგებლოდ გამოიყენეთ, ფიქრი მიმართეთ არა ფულზე არამედ მიზანზე და მერწმუნეთ სამყაროდან აუცილებლად მოგივათ დახმარება, ზოგი იდეის სახით, ზოგიც საჭირო დროს საჭირო ადგილზე, ზოგიც ადამიანების მეშვეობით, მთავარია მოინდომოთ...
იდეიდან მიზნისკენ მიმავალი გზის თანმდევია ფული და არა თავად მიზანად დასახული ფული. ნუ ღელავთ მთავარია ფულის  მნიშვნელობა დაიყვანოთ მინიმუმამდე იფიქრეთ მხოლოდ იმაზე თუ რისი მიღება გსურთ... და არა იმაზე რის დეფიციტს განიცდით...
მინდა  პოზიტიურ მოტაზე დავასრულო შეუძლებელია და მიუღწეველია  არაფერია, ყველაფერი თქვენს ხელშია, თქვენივე შესაძლებლობების სწორად გამოყენებაში, მთავარია თქვენ მოინდომოთ ამის მიღება.... ადამიანის დანიშნეულებაა იყოს ბედნიერი... დაე იყოს ასე იყავით ბედნიერნი....

სიყვარულით დონარი სამადაშვილი

თბილისი 27.11.2017

Wednesday, November 1, 2017

სამოთხეში ადამმა ვაშლი შეჭამა და ევას დააბრალა შენ მაცდუნეო, სამოთხიდან გამოაძევეს რადგან მან არ აღიარა ის ფაქტი რომ უფალის სიტყვას არ დაუჯერა  "- არ შეჭამო თორემ სამოთხეს დაკარგავო... " უფალმა იცოდა, რომ იგი არ აღიარებდა  და დამნაშევეს "გარეთ" მოძებნიდა.
ადამი ეს არის გაუცნობიერები არსი მატერიალური ადამიანისა...
გზა პირველი: რა იქნებოდა თუ კი ადამი აღიარებდა და იტყოდა:
-კი უფალო... მე შევჭამე,  მაინტრესებდა რა იყო, როგორი გემო ექნებოდა აკრძალულ ხილს...
 თუკი ადამი  აკრძალვას არ დაემორჩილებოდა შემდეგ რა მოხდებოდა?...
უფალი პასუხობს: - მე მამა ვარ შენი, მე ვზრუნავ ჩემს შვილებზე, მე ვიცოდი, თუკი ამას შეჭამდი შენ თავად დაზარალდებოდი... განიდევნებოდი სამოთხიდან...
მაგრამ იყოს ნება შენი, შედეგით მიხვდებოდი რისგან  გიცავდი, რაკიღა შეჭამე მაშინ გაიზარდე კიდეც და განვითარდი, აიღე პასუხისმგებლობა შენს არჩევანზე, როდესაც თვლი რომ ეს შენი ნებაა, მაშინ ნება იბოძე და ჩადენილიდან გაკვეთილიც მიიღე, ანალიზი გაუკეთე და ისე გააგრძელე შენი გადაწყვეტილებებით ცხოვრება, თუცა იქნებ ჩემი მხრიდან გამოწვევაა, - შენგან, "ადამიდან", ადამიანი დადგეს, რომელიც იქნება "თავისი თავის უფალი", თავისუფალი რომელსაც თავადვე შეუძლია განსაზღვროს შეჭამოს თუ არა ვაშლი, ჩემი სურვილი იყო შენ ჩემი ასლი ყოფილიყავი მატერიალურ სამყაროში - დედამიწაზე, შეგძლებოდა იქ სამოთხეში გეცხოვრა, მაგრამ მე ვთვლი რომ სამოთხეს დამსახურება, გაცნობიერება სჭირდება და იმის დაფასება რაც მოგეცა ეს როგორც მოცემულობა.
მაინტერესებდა ჩემგან მოცემული სამოთხიდან საით მოინდომებდი წასვლას, განვითრებას, დარჩებოდი როგორც მორჩილი და მთელი არსებით  სამოთხეში დარჩებოდი თუ წინააღმდეგობების დაძლევაში გაძლიერდებოდი... განვითარდებოდი...

გზა მეორე: ბუდა გამახსენდა, როგორც მეორე, განსხვავებული არჩევანი - სამოთხეში ყოველთვის არ უნდა ადამს, მისი არსი აღმოჩენებშია.
ბუდამ თავისი სურვილით დატოვა სასახლე "ედემი" და მისი მეუღლე "ევა"  ისე წავიდა სასახლის გარეთ სამყაროს შესაცნობად. საინტერესო და შესაცნობი ყოველთვის საზღვრის გარეთაა, სადაც კომფორტის ზონა მთავრდება, საზღვრების გადალახვა ჩვენი გონების ცნობიერებების გამდიდრების წყაროა, ალბათ ამიტომაც ხშირად გვირჩევენ, რომ ვიმოგზაუროთ სხვა ქვეყნებში, გადავკვეთოთ საზღვრები.
ინტერესი ჩნდება კომფორტის ზონის იქით, მართალია შიში გიპყრობს, მაგრამ მაინც რა ხდება ის ამბობს - კი ბატონო ეს გავიგე კარგად ცხოვრება, გათენდა ავდექი, ვჭამე, ვსვი, დავტკბი ბაღში სეირნობით, დაღამდა ლამაზ ცოლთან სიამოვნებაში ღამის გათენება... ისმის კითხვა კი მაგრამ უფალო სულ ეს იყო? სულ ეს ვარ?...
აი მეორე გზის არჩევის პასუხი: 
- კი მაგრამ ვინ ვარ?
- რატომ ვარ და აქ რას ვაკეთებ?
- რა არის ჩემი აქ მოსვლის მიზანი?
- რას ვემსახურები მე?
- რა დანიშნულება მაქვს სამყაროში?
- რა წვლილი უნდა შევიტანო სამყაროს განვითრებაში?
ამის ამოსაცნობად მოვდივართ ვიბადებით, ვიზრდებით და შემდეგ ისევ მივდივართ, გარდავიცვლებით, სხვა სახით სხვა მდგომარეობით ვარსებობთ.
ვიპოვოთ ჩვენი დანიშნულება, ადამმა თავისი მისია შეასრულა, ეს შეასრულა ბუდამაც, რომელმაც თავისი სურვილით დატოვა სამოთხე, საკუთარი თავის შესაცნობად... ეს არის მოგზაურობა ყველაზე საინტერესო და შთამბედავი...

Monday, October 30, 2017

დაუვიწყარი ხარ სამყაროსთვის, რადგან შენ არასოდეს მეორდები,
დაუვიწყარი ხარ ძვირფასო დაე გახსოვდეს...
დაუვიწყარი  და იფიქრე ამაზე...
დაუვიწყარი შენთვის და სამყაროსთვის
Nat Kole King
ვისმენ ჩანაწერს ამ არაჩვულებრივი მომღერალის-- დაუვიწყარი, როგორ უნდა იცხოვრო და ისიამაოვბნო აწყმყოთი როგორი სინთესი შეიძლება მოაწყო... რა საინტერესოა...
დღეს ტკბები, ადამიანი რომელმაც დაატკბო სამყარო ისე რომ ეს ცემს დაბადებამდე მოხდა, დღეს მე ვტკბები მისი არსებობით, მართლაც დაუვიწყარია ორი ადამიანის შეხევდრა წარსულიდან მომავალში, რომელიც ჩანაწერმა შეძლო და გააცოცხლა.. შეხვედრამ დაიწყო სვლა წარსულში და განცდა მოხდა ჩემს აწყოში შეხვედრა შედგა...
შე თავად ხარ დაუვიწყარი, სამყარო ვერ დაგივიწყებს ეს შეუძლებელია არც შენს ღიმილს არც შენს მზერას, არც ცოცხალ კონტაქტს საყვარელო, ძვირფასო ადამიანო დაუვიწყარო, რამდენ ადამიანში ცოცხლობ ეს არის მარადიულობა რაზეც ასე სათუთად მღერი და ეხები, თბილად ტკბილად, საყვარელო, მინდა თავი მოვიხარო ამ შეგრძნებისთვის რაც ჩემში აღძრა ამ მელოდიამ და შესრულელბამ- ძვირფასო თავად დაუვიწყარო, თავად სიყვარულო და ხსოვნა იყოს შენი ასეთი ძვირფასი ენერგიისთვის არ ვიცი ამას რა ჰქვია - ტკბილო თუ უფრო ძვირფასო 

Thursday, September 28, 2017

გუშინდელი აწმყოს მომენტის დაჭერამ აღმაფრთოვნა, მივხვდი რომ აწმყოს შეგრძნება და ამოხსნა საიდუმლოს ამოხსნის ტოლფასია, დავიჭირე ჩემი თავი ისეთ  მიუღებლობაში, ტყუილში, რომ ტვინმა ისე მყარად იცის ის დეფიციტი, არ აცნობიერებს, რომ ის ჩემს ცხოვრებაში უკვე არსებობს და ამას არ აღიარებს, ეს აწმყოს წამებში იმალება, რამდენ რამეს უშვებთ გაუცნობიერებლად ჩვენი ცხოვრებიდან გვგონია, რომ არ გვაქვს, არ გვაბადია და პეპლის დასაჭერი ბადით დავდევთ პეპელას და ნუ იტყვით პეპელა ჩვენს ხელშია და ისევ მის სადევნელად გავრბივართ სადღაც, არადა ის ხომ ჩვენს ხელშია, ნამდვილად ჩვენს ხელში, აი ასე ცხვირ წინ.....
ეს რეალობა, რომელიც დავიჭირე, ფაქტზე დავიჭირე და მე ეს ვაღიარე, რომელიც ძალიან სასიამოვნო იყო, აღიარება იმისა, რომ მე უკვე ვფლობ ამ სანატრელ ოცნებას, რომელსაც აქამდე ყველა ფურცელზე ვწერდი გავაბეზრე ფულცელიც და კალამიც... ალბათ უფალით... გულს სიმშვიდე დაუფლა და სიტკბოება ჩამეღვარა არადა რამდენი ხანია ეს არსებობს ჩემს ცხოვრებაში უბრალოდ არც კი მიცდია მისი დანახვა... აი ეს შეუძლია აწმყოს საოცრებას დაგანახოს ... ნამდვილად დაგანახოს ... რომ სამყაროს უყვარხარ და ის გაძლევს მაგრამ მიჩვეულნი დეფიციტში ყოფნას ყველაფერს მიღმა უშვებ, შენი გულისმიღმა... რომელიც წარსულში გადადგილდება, შენ კი რჩები შენი შექმნილი დეფიციტის ილუზიაში...
არადა ეს რეალობა, წამის დაჭერა რა სასიამოვნოა, ვიჭერთ ჩვენს თავს თუ სად ვატყუებთ საკუთარ თავს. აწყმოთი ტკობობაში დიდი საიდუმლო ინახება, გასაღები ბედნიერებისა, დაუფასებელი აწმყოს წამებს წარსული მოგვტაცებს, აწმყო რომელსაც ადგილი არ აქვს წარსულზე წუწუნისა და მომავლის ოქროს კოშკების აგების ფიქრების გამო... ისინი შთანთქავენ აწმყოს დიდებულებას....

Thursday, September 21, 2017

გენიოსებო, თქვენ გიპყრიათ საჭე სამყაროს გრანდიოზულობის შეცნობისა!!!

გენიოსები კაცობრიობისთვის გადიან ბეწვის ხიდს ილუზიასა და რეალობს შორის.
ეს თვდადება, თავგანწირვა, კაცობრიობისთვის ომის მოგებაა...
ილუზია როგორ იქცეს  კაცობრიობისთვის რეალობად, ხშირად მათი დანახული არარელობა როგორი დამაჯერებელი რეალობა ხდება ჩვენთვის, ჩვენს ცხოვრების ნაწილად იქცევა ხოლმე....
ილუზია  როგორ იმკვიდრებს რეალობაში ადგილს...
ილუზიაში, რომელიც ჩვენი რწმუნებულებით ვითომ რომ რეალობაა...
სამყაროს ერთი ილუზია გადაადგილდეს კაცობრიობის მეორე ილუზიაში... ეს მათი გენიოსობაა ანდა თუნდაც მათივე სიგიჟე...
გენიოსებო ქედს ვიხრი თქვენს წინაშე...


მხოლოდ სიყვარულის საიდუმლო განტოლებაშიც კი შესაძლებელია ნებისმიერი ლოგიკური მიზეზის მოძებნა 
                                                                           ჯონ ნეში
                                                      (ბრწყინვალე გონება)